Lulka Stanisław

LULKA Stanisław – (ur. 7 IV 1899 r. w Trzebawiu – zm. 31 VIII 1973 r. w Mosinie), syn Szczepana i Katarzyny. Zmobilizowany w VI 1918 r. do armii niemieckiej, gdzie w szeregach 50. Pułku Piechoty, przebywał na froncie pod Lille do XI 1918 r. Uczestnik powstania wielkopolskiego od 14 I 1919 r., pobrany przez Powiatową Komendę Uzupełnień, jako ochotnik. Walczył w szeregach batalionu kościańskiego III kompanii, wchodzącej w skład „Grupy Leszno”. Brał udział w walkach pod Lesznem, Zbąszyniem, Bydgoszczą. W styczniu 1920 r., jako żołnierz Armii Wielkopolskiej, znalazł się w szeregach utworzonego 60 Pułku Piechoty Wojska Polskiego, z którym wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej, w walkach pod Berdyczowem, Kijowem i Berezyną. W dniu 11 lutego 1921 r. mianowany starszym szeregowym. W tym samym roku, 28 XI, przeniesiony do rezerwy.
Za udział w wojnie 1918 – 1920, w roku 1921 r. odznaczony „Krzyżem Walecznych”, a także – w roku 1934 r. – „Odznaką Pamiątkową Wojsk Wielkopolskich”.
[Dokumentacja ze zbiorów Izby Muzealnej w Mosinie: Książeczka Wojskowa z przebiegiem służby w latach 1919 - 1921, wyciąg i odpis Książeczki Wojskowej, Zaświadczenie 276-1/17418/38r. Referatu Historycznego Dowództwa Okręgu Korpusu II o udziale w walkach niepodległościowych, Zaświadczenie tymczasowe nr 3553 z dnia 28 VIII 1947 r. Zarządu Głównego Związku Powstańców Wielkopolskich o zweryfikowaniu jako Powstańca Wielkopolskiego 1918/1919, odpis Legitymacji nr 93 „Krzyża Walecznych”, Legitymacja nr 708 „Odznaki Pamiątkowej Wojsk Wielkopolskich”]
 

Wyszukiwarka
Mosina w 90-lecie Powstania
Mosina w 90-lecie Powstania
Partnerzy
Niepokonani
Niepokonani